Delen

Concept voor hoog wonen: Wrapped City

Tussen alle projecten door hebben we onze gedachten laten gaan over een typologie waar we nu niet aan werken, maar wel vanzelfsprekend door gefascineerd zijn: hoogbouw. Na aan Kleiburg te hebben gewerkt, een gebouw dat als het niet in het landschap lag maar op z’n kant was gezet, ruim 1,5x hoger zou zijn als het hoogste woongebouw (in aanbouw) in Nederland, hebben we ons zelf de vraag gesteld hoe een (woon)programma met de omvang van Kleiburg, in een hoogbouw een vorm zou kunnen krijgen. 

Nu zijn er talloze ‘hoge’ woongebouwen, ook woongebouwen waarin bewoners zelf hun invulling aan gegeven hebben. Bijvoorbeeld de Torre David in Mexico stad. Dit is geen ‘officieel’ project maar een gekraakt skelet van een kantoortoren die nooit is afgebouwd. Binnen het vierkante skelet is een grote variatie aan invullingen ontstaan. De toren heeft daarmee een extra ‘laag’ gekregen: naast een simpele hoofdvorm van een generieke vastgoedontwikkeling, is de schaal van de individuele woning als stedelijke bouwsteen leesbaar geworden, ook op de grotere hoogten waar de relatie met het maaiveld niet meer ‘persoonlijk’ is. 

Dit gegeven fascineerde ons: kunnen we een toren ontwerpen waarin niet een sexy hoofdvorm domineert en die het programma op menselijke schaal geen ruimte geeft, maar juist de korrelgrootte van de stad, als optelsom van talloze kleinere eenheden, zichtbaar maakt? Een gebouw ook die niet alleen als een object functioneert maar door zijn grote programma massa ook een nieuwe ruimte aan de stad teruggeeft, zoals de beroemde atria, ontworpen door de recentelijk overleden John Portman? 

Wrapped City is een conceptueel ontwerp dat op deze vragen in gaat. Conceptueel hebben we hoogbouw niet als een stapel van programma benaderd, maar als een wikkeling van een stuk stad. Een nieuwe opzet, met een nieuwe vorm. Waar beter dan in de geboorteplaats van de hoogbouw, Chicago, om dit voorstel te verbeelden?